Wietske en Tine Go  USA 2019
Take a look on the bright side!

Dagboek

 

Wat is onze route dit jaar?

    Van Houston naar New York
   
        24 juli Amsterdam naar Houston    
        25 juli Houston - New Orleans    
        26 juli New Orleans    
        27 juli  New Orleans - Natchez    
        28 juli Natchez - Nashville    
        29 juli Nashville    
        30 juli Nashville    
        31 juli  Nashville - Chattanooga    
        1 aug   Chattanooga    
        2 aug  Chattanooga - Gatlinburg    
        3 aug  Gatlinburg    
        4 aug Gatlinburg    
        5 aug  Pigeon Forge    
        6 aug Gatlinburg - Asheville    
        7 aug Asheville    
        8 aug Asheville - Shenandoah NP    
        9 aug   Shenandoah NP    
        10 aug  Shenandoah - Nanticoke    
        11 aug  Nanticoke Linnea& mom    
        12 aug Nanticoke- Woodbury    
        13 aug Woodbury    
        14 aug Woodbury - New York    
        15 aug  New York. Eten met George    
        16 aug  New York - Amsterdam. Aankomst 17 aug.


Houston has a problem, we are coming to town 🤣    
Zo zo wat een mazzel hebben wij gehad. In de ochtend om 4.00 uur vertrokken. Bijna de hele dag en nacht doorgehaald, maar toch een uurtje geslapen zodat Beau ook nog even rustig kon slapen. Na een voorspoedig trapje stonden we 6.45 uur bij de incheckbalie voor onze bagage. Auto was reeds ingeleverd en werd keurig weggezet.     


    Na de nodige assistentie voor mams zaten we half 8 in de lounge. We kunnen aan het ontbijt beginnen. Het boarden start op tijd en met een hele kleine vertraging van 10 minuten vertrekken we richting Houston.    

    In plaats van 10 uur en 15 minuten doen we er 9,5 uur over. Dikke prima. Ook zijn we vlotjes door de douane heen. Allemachtig die assistentie rende weer over het vliegveld en ik er dus achteraan. Moet dit echt zo snel?    

    Maar waarom (meestal) mannen altijd zo eigenwijs zijn om 4 koffertjes op 1 karretje te stouwen terwijl het eigenlijk toch niet past en glijdt? Het zijn hardschalen gladde koffers.......    
    Dus twee karretjes.    

    Hop in de shuttle naar de rental cars. Daar worden we geholpen door Bryant, terwijl mams bij twee groepjes Nederlanders uit hetzelfde vliegtuig gaat kletsen.    
    Hier geen gezoek naar een auto en wachten, zeuren, kijken etc. Nee ik had al gezien dat hij meeloopt met mensen. Zo ook bij de Nederlanders voor ons. Het andere clubje heeft problemen want de auto is geboekt met niet dezelfde naam als de creditcard die gebruikt is. Wat een drama.    

    Bryant heeft een super auto in het vooruitzicht. Hij pakt het tweede karretje en loopt met mij naar de auto. Zo handig! Hij vraagt eerst of ik de auto wat vind. Daarna vraag ik of het panoramaatje ook dicht kan..... blijkbaar vraagt nooit iemand dat want hij weet het ook niet. Na even zoeken gevonden. Hij probeert me ook te helpen met de koffers in de kofferbak. Leuke poging hoor.... laat maar even dat doe ik straks wel beter. Grote koffers op kleine, inpakken is niet zijn talent zeg maar. Maar wij zijn heel blij met deze Infinity QX50.    

    Klaar voor vertrek rijden we vandaag een 55 kilometer ten oosten van Houston. Ik had graag een bezoek gebracht aan het Hard Rock Café op de luchthaven maar dat zat na de douane. Zo jammer.    
    In Baytown zitten we in een Hilton Garden inn. Lekker rustig en erg schoon en netjes. Dat blijkt ook de volgende ochtend bij het ontbijt. Op een paar gasten na is het erg rustig.     

    De avond ervoor hebben we heerlijk gegeten dichtbij het hotel bij een Texas Roadhouse. Heerlijk en we kiezen de kleine porties maar een grote Margarita! Heerlijk. Even wat inkopen bij Walmart voor een hoesje voor mijn telefoon en water..    

    Van Baytown naar New Orleans is het ongeveer 6 uur rijden. We vertrekken wat laat bij het hotel om half 12 maar dan zijn ook de koelbox en koffers weer ingepakt en gereorganiseerd.    

    Na een tussenstop in Nederland ( een plekje waar wij de schoonheid niet helemaal hebben kunnen ontdekken) rijden we door naar de grens Texas/Louisiana. Na een pitstop en wat info zetten we koers naar New Orleans. Op deze hele weg geen Starbucks dus dat moet nog even wachten. Vlak voor New Orleans maar dan zijn we ook al bijna bij het hotel.    

    Daar ingecheckt en de auto wordt meegenomen voor de vale. Keurige kamer. Dan toch even wat eten want onze maatjes knorren. Allemachtig de porties zijn zo groot dat we ze kunnen delen en dan nog is het veel te groot. Ook minder goed want ‘s avonds hebben we er een berg last van. Dat is wel anders ten opzichte van gisteren toen het zo lekker was. Bovendien zijn we het dubbele bijna kwijt. Jammer, maar geen Luke’s meer voor ons.    

    Morgen gaan we de hop on hop of nemen en de stad New Orleans verkennen. We zijn hier drie nachten en we hebben wat leuke dingen op het programma staan.


Wat een bijzondere dingen doen we ook.     

  In New Orleans hebben we een keurig hotel, maar iets ver op loopafstand van alles.    

    Mams kan het redelijk volhouden naar de eerste stop van de hop on hop of bus voor het Sheraton. Na een Rainbow Frappucino Bij de Starbucks, stappen we de bus in. Dit is stop 6 en het gaat tot 19. Bij stop 1 gaan we er pas weer uit.    

    We kunnen dus lekker even blijven zitten. De stop waar we eruit gaan ligt in het French Quarter. We hebben tot dan toe mooie dingen gezien maar ook trieste. Als je ziet wat Katrina hier heeft gedaan is dat nog steeds te zien en indrukwekkend. Wat een natuurgeweld.    

    In het French Quarter dus waar we eruit gaan, zien we eigenlijk direct Café du Monde. Dat is het eerste café hier. Je kunt er eigenlijk alleen koffie krijgen en beignets ( per drie stuks!) een soort platte oliebollen met heul veel poedersuiker hahaha.    

    We kijken er rond bij de kerk en stappen daarna weer op de bus totdat we weer bij onze opstap zijn. Daar aangekomen maken we voor een paar uur later een afspraak bij Fogo de Chao. Een Braziliaans steakhouse. Meestal heel goed maar de laatste in Niagara was niet zo. We gaan op herhaling en het is super. In plaats van wijn kiezen we een infusion cocktail met licor 43 cocosmelk pineapple en rum. Lekker hoor.    

    De volgende dag pakken weer de bus en stappen wederom uit bij stop 1. Althans dat zijn we van plan. We moeten eerst al overstappen naar een andere bus want die van ons wil niet in de versnelling. Dan worden er ook nog poncho’s uitgedeeld want het gaat regenen. Boehoe. Maar niet zo erg als in Gytsjerk zien we op het filmpje van Michel.    

    Als we uitstappen is het droog. We hebben nog een uur voordat de Steamboat de Natchez vertrekt dus ik haal eerst nog even koffie. Starbucks is hier dungezaaid dus het wordt een koffie van een ander tentje maar wel lekker.    

    Voordat de boot vertrekt moeten we in de rij, maar jongens het is dringen geblazen. Niet echt leuk. Ik wil mama laten afsnijden maar de dame achter mij heeft een beter idee. Ze roept de kapitein gewoon voor een rolstoel. Bingo. Hij brengt haar gewoon vooraan en ze kan als eerste aan boord. Ik blijf netjes wachten en dat maakt niet uit want we hebben al een mooi plekje.    

    We zijn ruim twee uur onderweg en zien mooie dingen. Lekker hoor, dit is echt vakantie. Als we bijna terug zijn kom ik erachter dat Paula Patton dichtbij ons staat. Beroemde actrice en ex vrouw van Robin Thicke. Ze is met haar zoontje ook op de boot en mag tegelijk met mams van de boot. Later bedacht ik me dat ik even een andere foto had moeten nemen, maar ach.    

    We pakken een taxi naar het hotel. Dat gaat rap. Voor zes dollar zijn we weer ter plekke. Later die avond ga ik nog even naar Bourbonstreet voor het Hard Rock café. Ik koop er de nodige souvenirs. Ook weer klaar. Best een beetje druk en stinky straatje. Ik snap nu wat ze bedoelen. De muziek is wel ok. Ik besluit nog even een pizzapunt te halen maar ze zijn inmiddels dicht. Dan maar weer terug. Ik kom wel aan mijn stappen zo op een dag pffff. Ik kom dan in de “most unorganised Mc Donalds” ever zoals iemand achter mij al zegt.    
    Wat goor. Het is er niet zo schoon, veel zwervers en dronken mensen en dan is het nog maar 20.00 uur. Je moet schreeuwen voor je bestelling. Dat gaat me prima af maar echt jofel is het niet.    
    Gauw terug. Even de spelshow Beat Shazam kijken en dan is wel weer klaar vandaag.    
    Morgen op naar Natchez.


Van New Orleans via Natchez naar Nashville

 De ochtend dat we vertrekken uit New Orleans besef ik me dat ik jullie helemaal vergeten heb te vertellen dat de stad terwijl wij er zijn ook overspoeld wordt door Herbalife mensen. Ze volgen in de Superdome allemaal leiderschapstrainingen. Allemachtig 70.000 van die gasten. Geen wonder dat we ze overal tegenkomen met hun tasjes  en alle hotels vol zitten.    

    In de Lounge voor het ontbijt krijgt moeder bezoek van Vivian een dame uit Dalles ook van Herbalife. Gelukkig probeert ze ons niks aan te praten maar wil ze gewoon kletsen. Aan het einde krijgt mams een dikke klapzoen en na God bless you vertrekt ze met andere Herbalife’ers naar het congres.    

    Wij vertrekken en krijgen met flinke buien te maken. We stoppen in VACHERIE voor Whitney Plantation. Erg indrukwekkend. Omdat de tour erg ver lopen is doe ik dat en blijft moeders bij de exposities in het museum. Wat ook spannend is, is het feit dat er zeven alligators om lopen op dit terrein. Uitkijken dus. Wij zien ze even niet gelukkig. Maar wat een indrukwekkend verhaal. Dit kan en moet nooit weer natuurlijk.    

    We zetten koers naar Gonzales voor een stop bij de Outback en wat outletshopping. Tegen 9 uur komen we aan in Nachez. Wat een smerige Hampton inn. Dat gebeurt bijna nooit. De vloer is nat en kleeft en de service laat te wensen over. Gelukkig maar een nachtje.    

    Als ik het meldt met foto's krijgen we wat korting. Op zich prima. Wat wel vervelend is is dat het ontbijt tot tien uur is en om negen uur is er al bijna niks meer. We vertrekken snel want we hebben een lange dag voor de boeg naar Nashville.    

    Ja hoor om 20.00 uur met een paar kleine stops komen we aan in Nashville. Dit is wel andere koek. Levendig en een prachtig hotel. WoW. Nog even een quick tour, lekker douchen en even hangen na zon lange dag in de auto. We zijn hier drie dagen met morgen een voorstelling. Binnenkort dus meer.
 


Nashville/ Country Musicville    
    Daar zijn we dan voor de tweede keer in Nashville. Wat ons direct opvalt is dat het veel groter voelt dan 10 jaar geleden.    
We hebben een prachtig hotel. Ik maak even een kort rondje en loop naar de brug. Hier maken heel veel mensen foto's en ik dus ook. Ik haal even een lekkere bak koffie bij de Starbucks en loop even langs het Hard Rock Café. We hebben vanuit de hotelkamer uitzicht op de Country Hall of Fame and museum.    

    De volgende dag starten we rustig op. Er is lekker ontbijt in de lounge. Het enige irritante is dat een man wel heul snel je bordje weghaalt als je nog niet eens de laatste hap naar binnen hebt gewerkt.    
    Maar goed. Vandaag hebben we een backstagetour in de Grand Ole Opry en later die dag de show. De auto komt uit de valet....... oh nee ik zie een kleine beschadiging bij het rechterachterspatbord. Er is iets langsgeschuurd. Ik meld het direct en de manager zal het uitzoeken en ons berichten als we terug komen. Ik betwijfel dat want we komen laat terug, maar goed we gaan het zien.    

    Na een kwartiertje zijn we bij Opry Mills een grote shopping mall. Daarnaast is The Grand Ole Opry. Wat een gebouw joh. We hebben een leuke backstagetour en kunnen een kijkje nemen in de kleedkamers. We mogen zelfs even op het podium staan. Na een uur staan we weer buiten. We hebben ruim de tijd om wat te gaan eten. Ik heb op verzoek van mams een Bavarian Bierhaus uitgezocht. Compleet met Trachtenmode en Duitse hitmuziek🤣🤣🤣🤣. Tot teleurstelling van mams spreken ze helaas geen Duits whahaha alleen het menu is Duits; bratwurst, sauerkraut etc. Als dat ook nog Dj Otzi met Einen Stern uit de speakers knalt is het feest. Hilarisch........    

    We hebben alle tijd en de stamtafel wordt ook klaargezet. Het loopt inmiddels vol en er is ook Duitse Schlagermuziek live begonnen. Voor ons is de tijd gekomen om de weg terug te vinden naar de Grand Ole Opry. We moeten best door een strenge controle en daarna regelen ze een rolstoel want het schijnt wel even te duren en een eindje lopen te zijn. Prima dan. We zitten in sectiën 18 dat is boven. Via verschillende liftjes komen we ter plekke. Helemaal prima. Dan begint de show. Wat een belevenis. Er zijn zeven bands/ zangers/ zangeressen die optreden en allemaal drie liedjes doen. Het wordt opgebouwd van rustig naar crazy. Er wordt veel aandacht besteed aan een fijn Amerika en het eren van de veteranen. Iedereen gaat dan ook staan.    


    Als mijn favoriet Cam is geweest ( met dito liedje burning House) is het tijd voor Charlie Daniels. Ik zal zo maar zeggen....... the crowd went crazy. Niet te houden. Helemaal als je er bij bent.    
     Dan is aan het einde Little Big Town aan de beurt. Zij zijn ook megapopulair. De zaal is uitverkocht en dat merk je.    

    Dit was wel heel speciaal. We zijn redelijk vlug weg. Maar daarvoor moest ik de rolstoel inleveren en mijn rijbewijs weer ophalen. Dat vond ik wel spannend want die wil ik niet kwijt.    

    Als we terug komen bij het hotel is de manager van de valet al weg ( zoals ik verwachtte) en morgen zouden ze me bijpraten.    
    We gaan lekker slapen. De volgende dag lekker rustig aan gedaan. We hebben een claim formulier gekregen om aan te tonen dat de schade is ontstaan in valet en dat ons geen blaam treft. Beter en goed bewaren..    
    De rest van de dag lekker rustig en op het terras gezeten bij een paar     
    Elke barretjes. ‘s Avonds met de taxi naar Hard Rock Café. Erg lekker gegeten en gekletst met Vincent voor wie het zijn eerste werkavond was. Daarna nog even genoten van Sharkweek op tv. Heel interessant en altijd als we hier zijn.    

    Morgen op weg naar Chattanooga waar we George Dickl bezoeken een distilleerderij zoals Jack Daniels. We verliezen ook een uur vanwege een andere tijdzone. UP we go.    

    Greetz again 

Incline Railway, Rock City    
    In Chattanooga gaan we lekker rustig aan doen. Na een minuutje of 20 komen we bij de steilste railway van Amerika uit. We waren al eens in zo’n treintje geweest in Pittsburg, maar deze is steiler. We gaan heen en weer. Wat een belevenis ook weer. Heel bijzonder. Iedereen is ook weer erg behulpzaam, omdat niet iedereen heel makkelijk dat steile treintje in en uit komt. Zo ook mams maar de hulp is enorm.    

    Daarna gaan we naar Rock City. Daar zijn we al eens geweest, maar het uitzicht is fantastisch met een heerlijk terras. Hier kunnen we voorlopig wel vertoeven.     

    Op de terugweg komen we vlakbij het hotel langs Hamilton Place een heel groot winkelcentrum. Niet heel bijzonder dus binnen een uur ben ik wel klaar. Daarna gaan we eten bij The Cheesecake Factory. De cocktails zijn lekker en de entree ook maar de sides zijn niet best. Boontjes niet gaar en gedopt en rest is niet bijzonder. De shift van onze dame wordt overgenomen door Dilian. Hilarisch. Hij is grappig en dat maakt een hoop goed. Bij het beslissen van een dessert gaat mams voor de Coffee Baileys. Ik ga voor de bowl met strawberries.     

    Dilian vindt mijn keuze wonderlijk. Of all those cheesecakes you choose a bowl of strawberries🤣🤣🤣. Hij vindt het grappig en erg lachwekkend. We krijgen er de slappe lach van. Vervolgens heeft de tafel achter ons wel cheesecake besteld als toetje. Hij komt dan steeds langs met het bordje om daarna te zeggen: dit is dus wat je mist..........    

    De volgende dag even tanken en dan op naar Gatlinburg. Hier blijven we drie nee toch vier nachten. Een super mooie kamer met fireplace en balkon. Lekker hoor. Dit is echt vakantie.    
    We gaan eerst eten bij de Thank God its Friday.     
    De dag erna is zondag dus dan zijn de openingstijden ook anders. We besluiten zondag naar het Nationale park Smokey Mountains te gaan voor een stukje.    
    Eerst naar Cades Cove. Hopende een beertje of twee te spotten. Dat is mislukt. We rijden in een treintje, bijna bumper aan bumper. Lekker rustig. Halverwege is het historical Visitors center en daar ga ik bij de uitleg van de Ranger zitten. Erg interessant. Wel veel muggen trouwens, maar ik heb goede bugspray en een bandje met citronella om.    

    Na een uurtje is het voorbij. De kinderen kunnen hun Junior Rangerboekje laten aftekenen. Ik ga even wat foto’s nemen in de buurt. Helaas zijn de wilde kersenbomen niet zo rijkelijk bedeeld dus even geen beren hier. De tweede helft brengt ons alleen een kalkoen. Geen beren helaas. Het is dan inmiddels half vier. We krijgen een flinke bui, maar dan is het daarna nog steeds heerlijk weer.    
    Als laatste staat Laurel Falls om het programma. Tegen zeven uur zijn we dan weer in hartje Gatlinburg. Ik zet mams af in de hoofdstraat en we kiezen als restaurant vandaag The Cherokee Grill. Vooraf een bisque. Bij het hoofdgerecht had mams de heilbot maar om de 1 of andere reden kan dat niet. Ze krijgt dan red snapper. Maar dat is ook goed te doen. Als toetje kiest mams voor de Tennessee Millionaire whahaha. Dat is veel beter dan de waterige Baileys bij the Cheesecake Factory. We willen graag de Peach shortcake delen. Kregen we in Rock City een lief klein gebakje.... hier is het weer mega. Pffff we rollen bijna naar huis.    

    Ze zijn overal sinds we hier zijn erg streng op controle bij het drinken van alcohol. Iedereen wordt gevraagd naar het id. Ook al zien ze aan mams wel dat ze 21 geweest is. Je zou het niet zeggen...... ze vinden het zelf ook wat vervelend om te vragen. En dan die twee schietpartijen het weekend. Er wordt veel over gesproken, maar iedereen voelt zich niet minder onveilig. Het kan overal zeggen ze.    

    Vandaag een rustig dagje. Mams op het balkon, ik met de kabelbaan omhoog. See you later yodelahiti...... 

Oeps totally forgotten

Helemaal vergeten te vertellen.    
    Vanuit Nashville gingen we naar Chattanooga maar ondertussen maken we een stop bij George Dickel. Wie??? Juist George Dickel. Een in de Verenigde Staten erg bekende Whisky Distilleerderij. We krijgen een rondleiding om half vier. Die van half drie zit helaas vol. De rondleiding is erg interessant. Niet supergroot maar wel een goed verhaal. Aansluitend krijgen we bij een tasting vier oh nee later vijf whisky’s te proeven. Ik vind het werkelijk niet te zuipen, maar dat vond ik bij Jack Daniels ook al.    

Mams vindt de eerste twee erg lekker, maar daarna is het pittig. De jubileumeditie is aan mij helemaal al niet besteed.    
We kopen een paar aardige souvenirs, want in een cocktail is het wel goed te doen.    


    Na Chattanooga gaan we ook nog naar The tail of the dragon. Dat is een stukje weg van 11 Miles met in totaal 318 bochtjes. Na ongeveer de helft is een overlook. We praten daar met een aantal mannen die vanuit het hele land een meeting hier hebben met een Toyota Miyata of zoiets. Nou ja ze staan wel op de foto. Er rijden ook nog andere bijzonder auto’s rond. Aan het eind kopen we een embleem dat we geslaagd zijn voor The tail of the dragon. 


Echt vakantie

Gatlinburg is toch wel echt vakantie hoor. Relaxing en mooie dingen doen. Mams luiert op het balkon. Lekker lezen en puzzelen. Ik ga richting de skywalk. De langste suspension bridge in the States. Ik sta om half twee in de rij. Jammer maar helaas na een half uur stopt het..... er worden geen kaartjes meer verkocht vanwege donder en bliksem boven op de berg. Over een uur misschien weer. Dus tegen drie uur ben ik terug. Ook nu stopt het weer en kun je de rij weer uit vanwege hetzelfde ongemak.     


    Dan eerst maar naar het Hollywood carmuseum. Aan het eind vragen ze of je ook in 1 van de wagens wilt. Tuurlijk, dat laat ik me geen twee keer zeggen. Ik wil in die hele mooie groene, waar Paul Walker in reed in de The fast and the furious.    
    Leuke foto gemaakt.    

    Daarna hop weer in de rij en het ziet er naar uit dat we weer naar boven kunnen in de  Skywalk.    
    Het is dan inmiddels kwart voor vijf. Naar boven is wel een beetje pittig, maar het is het waard. Het uitzicht, die wiebelende brug en dan ook nog een beer zien.     

    Een hele leuke middag. We eten lekker en gaan slapen. De dag erna wordt in Pigeon Forge en Sevierville even shoppen en de algehele kermis daar bezoeken.    
    Google Pigeon Forge maar eens en dan zie je het zelf. Onwaarschijnlijk.    
    ‘s Avonds eten we in het Hard Rock Café. Zoals altijd prima en koop ik de jaarpin en wat kleinigheden.    

    Na vier prachtige dagen verlaten we Gatlinburg. Wel jammer hoor, maar aan alle goeds komt een einde. Wie weet.......    
    Op naar Asheville. We crossen weer wat door staten en komen in North Carolina aan in Asheville. Omdat ik hier een dag heb afgehaald gaan we niet een tweede keer naar het Biltmore Estate zoals in 2012.    
    We eten in een Thank God its Friday ondanks dat het nog geen vrijdag is.    
    Dean helpt ons tot twee keer toe met de koffers.    
    Het ontbijt is wat karig en de ontbijtruimte is vooral loeikoud. Man man, iedereen smeert em hier snel. Bovendien heeft het personeel een ochtendhumeur. Gelukkig is Dean er weer met een karretje voor de koffers. Als we bijna vertrekken komt hij ons nog achterna met warme cookies. Das wel heel tof.

    We gaan op naar Waynesboro, dat ligt tegen Shenandoah NP aan. We eten bij een cracker and barrel. Ook wel weer hilarisch. Geen wijn bij het eten deze keer, want ze schenken hier geen drank. Natuurlijk kan mams daar wel zonder, maar een wijntje is soms zo lekker.    

    We rollen om in bed, morgen Shenandoah NP met de skyline drive rijden


Ons verblijf bij Linnea en Marie

Het weekend zijn we gezellig bij Linnea en Marie ( haar moeder, inmiddels 85 jaar).    
    Eerst met z’n vieren in de tuin gezeten. Even relaxen na ruim vijf uur rijden. We worden super gastvrij ontvangen en zien onze slaapplaatsen ook. Dat is even wat anders, maar wel heel netjes. Haar nichtje Lindsay komt ook langs. Zij wil wiskundeleraar worden. Tegen de avond komt de beste vriendin Tracy ook een High school teacher met haar dochter Cameron en lekkere lasagne van Olive garden. We snoepen als toetje een cheesecake strawberryswirl. Heerlijk.     

    Het is heel aangenaam weer buiten. Dus we blijven best lang buiten kletsen.    
    Voor de zaterdag hebben we een programma, maar weten niet wat. We ontbijten eerst met z’n vieren. Daarna nemen ze ons mee naar hun favoriete winkel. Een soort Intratuin.    

    Marie moet dan om 13.00 uur naar een babyshower. We zetten haar daar af en rijden door naar Harvey’s Lake. Prachtig. We gaan ook lunchen daar bij Grotto Pizza. (Worldfamous? naar het schijnt). Heerlijk want mams en ik delen zodat we ieder een smaakje kunnen kiezen.    

    Na een poos op een terras aan het meer rijden we terug naar Nanticoke om Marie weer op te halen. Ze blijkt door iemand anders al te zijn thuisgebracht. We drinken nog wat en gaan tegen de avond richting Woodbury. Lekker rustig aan doen.    

    Over een paar dagen leveren we de auto alweer in en hebben we nog een paar dagen New York.    
    Dus wordt vervolgd......... 


De laatste vier dagen.    

We splitsen het bezoek op in Woodbury en New York.    
    In Woodbury kunnen we ons hart ophalen qua shoppen en de kledingkast straks mee vullen.    
    We zijn echter sneller klaar met dingen bij elkaar zoeken dan de rij voor de kassa. Daar moet je echt uithoudingsvermogen voor hebben..    
    In de avond willen we naar een Japans steakhouse. Daar aangekomen meldt TomTom een adres waar alleen een weg is en geen restaurant te bekennen. 

We draaien om. Ik heb op de heenweg een gek gedraaid weggetje naar boven gezien. Daar is het vast. Inderdaad. Maar aangekomen bij het restaurant ziet het er niet uitnodigend uit. Zeg maar gewoon creapy🤣. De neonletters geven aan dat het open is, maar we durven er gewoon ook niet naar binnen hahahaha. 
    Op hetzelfde plein is ook Outback, dus dan gaan we daar gewoon naar toe.    


    Altijd lekker. Daarna keren we terug naar het hotel. De volgende dag vermaak ik me bij de shoppingmall en in de prachtige foodcourt en loungehall vermaakt moeders zich ook prima. Starbucksje, boekje, puzzelboekje etc.    


    Na een dag shoppen is het lekker eten bij Tgi. We kunnen kruipend naar huis hahaha. We nemen een sharing menu. Ook leuk voor een keer en niet bizarre hoeveelheden. Het wordt tijd dat we koffers reorganiseren en goed inpakken, want morgen moeten we de auto inleveren.    


    Zo gezegd zo gedaan. Na een anderhalf uur zijn we op Newark en dus ruim op tijd. Ik vraag bij het inleveren over een taxi naar New York. Vorige keer was het namelijk wel een ding. Toen moest mams ook met een karretje in de airtrein naar de luchthaven. Dat was niet handig.  De jongen bij wie we de auto inleveren, heeft een oplossing. Hij belt een bekende die vlakbij de auto zijn taxi zet en de handel gaat overladen. Dat kost wel wat maar nu geen stress en gedoe voor mams. Wat altijd bijzonder is, dat je bij dit soort gasten ook niet met creditcard kan betalen dus maar goed dat we nog contanten hadden bewaard.


    Ruim een uur later zitten we in het Hilton op Times square. Prima hotelkamer en een leuke plek. Ik ga alvast even een rondje doen. Daarna eten bij Red Lobster. Dat was vorige keer echt lekker. Deze keer viel het wat tegen vooral erg droog.


    De volgende avond hebben we afgesproken met George. De neef van mams. Via de conciërge krijg ik een aantal opties voor een lekker restaurant dat geen ketenrestaurant is. Het tweede is natuurlijk dat het op loopafstand moet zijn, want ver lopen gaat echt niet. Na de vakantie direct maar voor de nieuwe knie een afspraak maken.    


    Overdag blijft mams lekker in het hotel. De bar en de lounge valt genoeg te zien en ze wordt op haar wenken bediend. Ik ga met de metro naar het nieuwe One trade center en museum van 9/11. Heel indrukwekkend allemaal. Je wordt er stil van. Lange rijen voor het museum, maar je moet er wat voor over hebben. Ik koop een paar souvenirs waarvan het geld ten goede komt aan het memorial etc.     


    De beveiliging is zwaar, maar de sfeer is prima. Als ik er uit kom moet ik even wat luchtigs doen. Century 21 is vlakbij en daar koop ik een stel nieuwe schoenen. Ook weer klaar. 
    Daarna ga ik terug. We hebben pas kwart over zeven afgesproken met George dus er is nog wel tijd voor een filmpje. Ik koop alvast kaartjes voor de Lion King en hé de bios is next door. Ik haal mams op en we spoeden ons naar zaal 7 van de 25. We hebben lekkere stoelen en de zaal is niet vol en goede plekken. Alleen de derde roltrap zorgde voor kleine problemen. Die ging voor mams te snel. We kunnen met de lift en ook weer terug.    


    We genieten van de mooi gemaakte film. Als we terug komen is George al in de lobby.  Mams en hij kletsen bij en ik haal ondertussen wat op uit de kamer.    
    We lopen richting Aureole. Een geweldig upscale restaurant. Mams de zeetong, George de st. Jacobsschelpen en ik de waygu beef. Heerlijk en smakelijk allemaal. Onze ober Erik maakt het ons goed naar de zin. We smullen nog van een toetje en als afsluiter koffie.    
    Ondertussen kunnen we George vertellen wat we hebben meegenomen. Een dvd van mams haar reis in 1976. En wat andere leuke Friese gadgets.    


    We spreken af over een jaar of misschien twee afhankelijk van waar we volgende keer naar toe gaan.    
    Wat een fantastische avond en hartstikke gezellig.    


    We pakken de handel in en rijden met een door het hotel geregelde taxi ( heel fijn) naar JFK. Daar zijn we mooi op tijd. Later blijkt maar goed ook want er wordt extra gecontroleerd met honden en extra beveiliging. We belanden na een lange weg bij de lounge. Gelukkig wordt mams in een rolstoel er naar toe gebracht want het is ruim anderhalve km. Daar aangekomen hebben we een leuk plekje. Het eten is niet best deze keer. Ik ga een burger halen bij de Shake Shack. Het is het waard maar de rij was enorm. Aan het begin was er ook eentje maar die rij was nog langer.    


    Als we boarden zijn we lekker op een plekje voorin. Nummer 1 h en k. Als we zitten duurt en ruim een uur en kwartier omdat er een batterij vervangen moet worden. De airco doet het daardoor niet. Ze hebben al extra water uitgedeeld maar toch worden mensen er onrustig van. Er was al omgeroepen dat de vlucht i.p.v. 7 uur en 20 min  maar 6 uur en 15 min.  Zou duren dus er is wat speling, maar toch zijn er altijd mensen die vervelend gaan doen. Alsof die stewardessen daar iets aan kunnen doen. In onze vlucht zit ook Roué Verveer met familie en ik zag dat gelijk. We hebben even geknikt hahaha.    


    Als we dan na 85 min vertrekken gaan we bijna direct overstag. Gelijk na een snackje  en de huisjes kunnen we onderuit.    
    We slapen tot de aankomst. We komen maar een kwartier later dan gepland aan. Deze keer is ook de assistentie goed geregeld en deze dame loopt zelfs mee naar buiten met de koffers. We hoeven maar 8 min te wachten en daar komt het busje al om ons terug te brengen naar de auto in Roelofarendsveen.    
    Die staat daar klaar.    


    Inladen, toiletteren en hop naar huus. Rond half vijf zijn we weer thuis. Hond blij, wij blij, tuin een oerwoud en een stukje kouder vooral.    


    We kijken terug op een zeer gevarieerde reis met hele mooie dingen en activiteiten. Michel heeft geweldig voor onze Beau gezorgd en Ankie heeft super geholpen met de site.    


    We gaan nu goed nadenken over wat we volgende keer gaan doen.    
    See y’ all    


    Liefs, Wietske en Tine